Najważniejsze informacje dotyczące RODO 2018
Lut02

Najważniejsze informacje dotyczące RODO 2018

Zamiast Administratora Bezpieczeństwa Informacji ABI – Inspektor Danych Osobowych – IOD – rozszerzenie obowiązków + główny punkt kontaktowy Ochrona danych osobowych musi być już uwzględniana na etapie projektowania usługi, czy produkty – tzw. Proaktywne podejście do ochrony danych + ochrona danych ma być czymś DOMYŚLNYM/STANDARDOWYM dla wszystkich podmiotów, które dane te przetwarzają Podmioty muszą cały czas oceniać ryzyka przetwarzania danych, oceniać będą także skutki przetwarzania danych – w szczególnych wypadkach Ułatwienie dla grup kapitałowych – jako współadministratorzy danych, będą mogli wspólnie planować działania na rzecz ochrony danych osobowych, mogą wyznaczyć także jednego IOD – nawet jeśli grupa kapitałowa łączy spółki z różnych krajów, to dzięki RODO wszystkie formalności mogą być załatwione w jednym kraju. Procesor – to podmiot, który przetwarza dane w imieniu administratora danych – na niego zostaną nałożone dodatkowe obowiązki Na nieprzestrzegających nowych przepisów czekają wysokie kary finansowe – mogą sięgnąć one nawet 20 mln euro lub 4% średniego obrotu z roku poprzedniego – oczywiście wszystko jest zależne od skali przewinienia Jeżeli w podmiocie przetwarzającym dane dojdzie do dojdzie do naruszeń, wówczas zobligowany jest on, by w ciągu 72h zaraportować fakt ten do GIODO, który jest organem nadzorczym. RODO ma także zwiększyć prawa obywateli – ma wiedzieć, jak przetwarzane są jego dane, przenosić swoje dane między usługodawcami oraz PRAWO DO BYCIA ZAPOMNIANYM oraz ograniczenia przetwarzania Przetwarzanie danych dzieci – od teraz za dzieci poniżej 16 roku życia zgodę na przetwarzanie danych zgłaszał będzie rodzic/opiekun – granicę te można obniżyć do wieku 13 lat Do katalogu danych wrażliwych dołączają dane genetyczne oraz dane biometryczne Dojdzie do ograniczenia profilowania – obywatel musi zostać o tym poinformowany na początku zbierana od niego danych – ma prawo się na to nie zgodzić Formularze zgody będą posiadały więcej informacji – prawo do przenoszenia danych, czasie przechowywania, czy o planach przekazania je za granicę.   Zmiany te to istna rewolucja w świecie przetwarzania danych osobowych. Wymaga ona od podmiotów, by te gruntowanie przeorganizowały system przetwarzania i ochrony danych osobowych w swoich organizacjach   Kogo dotyczy RODO   Przy RODO bardzo ważna jest świadomość, że dotyczy ono wszystkich, którzy przetwarzają dane osobowe obywateli Unii Europejskiej w celach inne niż domowe, czy osobiste. Wiele zadaje sobie pytanie kogo dotyczy RODO, ale nie ma się nad czym rozwodzić – KAŻDY przedsiębiorca, który prowadzi sprzedaż usług, czy produktów obywatelom UE. Co więcej – nie dotyczy to tylko przedsiębiorców, ale także osób, które przetwarzają dane w związku z jakąś zorganizowaną akcją – wysyłka newslettera. Konkluzja powinna być jasna – jeżeli przetwarzasz dane osobowe w każdym celu innym niż użytek domowy, czy osobisty – RODO Cię dotyczy i powinieneś się przygotować na jego przyjście.     Sprawa Kar  ...

Czytaj dalej
Obywatelstwo europejskie
Lis25

Obywatelstwo europejskie

Obywatelstwo w tradycyjnym rozumieniu tego pojęcia, to węzeł prawny łączący osobę fizyczną z państwem. Z tego swoistego powiązania wypływają prawa i obowiązki obywatela. Prawa obywatelskie są zawarte najczęściej w konstytucjach oraz ustawach, a samo obywatelstwo traktowane jest jako jeden z fundamentów istnienia państwa oraz czynnik wpływający na rozwój społeczeństwa obywatelskiego. Do czasu wejścia w życie Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) pojęcie obywatelstwa było nierozerwalnie związane z prawem krajowym. Zagadnienia dotyczące tej instytucji prawnej należały wyłącznie do kompetencji państwa, natomiast prawo międzynarodowe publiczne miało w tej kwestii wyłącznie charakter posiłkowy. Zmianę tej zasady przyniósł ze sobą rok 1992, w którym został podpisany traktat z Maastricht. Na podstawie art. 8 TUE do przepisów Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE) zostały wprowadzone art. 8-8e (później art. 17-22), które ustanawiały obywatelstwo Unii Europejskiej. Fundamentalnym przepisem prawnym był art. 17 ust. 1, który stanowił: „Ustanawia się obywatelstwo Unii. Obywatelem Unii jest każda osoba mająca przynależność Państwa Członkowskiego.”  Traktat amsterdamski, podpisany 2 października 1997r. (wszedł w życie 1 maja 1999r.), do powyższego ustępu dodał zdanie: „Obywatelstwo Unii uzupełnia obywatelstwo krajowe, nie zastępując go jednak.”. Miało to na celu zaakcentowanie pochodnego (wtórnego) charakteru obywatelstwa unijnego i ostateczne rozwianie wątpliwości i kontrowersji, które się w tej kwestii pojawiły. Aktualnie, po wejściu w życie traktatu lizbońskiego, powyżej przytoczona treść przepisu została wyrażona w art. 20 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Obywatelstwo Unii to instytucja prawna, która wyczerpuje w pełni znamiona obywatelstwa jakie wymienia doktryna, i to zarówno na płaszczyźnie wewnętrznej, jak i międzynarodowej. Pojęcie obywatelstwa zostało użyte po to, aby określić związek osoby fizycznej z organizacją międzynarodową, co jest ewenementem w historii.  Określenie nowej instytucji UE miało na celu podkreślenie roli, jaka przypadła osobie fizycznej w budowaniu wspólnej Europy. Obywatelstwo Unii odnosi się do wspólnej, europejskiej społeczności[1]. Dotyczy wszystkich obywateli państw członkowskich i jest skuteczne na terytorium całej Unii. Tym samym sama organizacja wkroczyła w dziedzinę określaną mianem praw podstawowych człowieka, gwarantowaną dotąd przez państwo. Chodzi tu o podstawowe prawo osoby fizycznej do posiadania obywatelstwa. Należy wspomnieć o wzajemnych relacjach obywatelstwa europejskiego i narodowego. Nie jest bowiem tak, iż obywatelstwo Unii jest substytutem czy konkurencją dla obywatelstwa krajowego. Istnieją one względem siebie równolegle, przy czym obywatelstwo europejskie jest dopełnieniem krajowego – ma charakter dodatkowy i zależny. Wyraźnie ukazuje to R. Wieruszewski: „w języku angielskim dystynkcja między obywatelstwem krajowym a obywatelstwem UE jest bardziej widoczna niż w języku polskim, gdyż to pierwsze określa się tam terminem nationality, a drugie citizenship”.  Osoba, która jest obywatelem państwa członkowskiego uzyskuje status obywatela Unii Europejskiej z mocy prawa. Tym samym każdy obywatel Polski jest automatycznie obywatelem Unii Europejskiej. Określanie kto jest obywatelem państwa członkowskiego, jak również wybór formy nadania obywatelstwa państwowego, należy wyłącznie...

Czytaj dalej