Sposób obliczania terminów na złożenie wniosku o wyjaśnienie treści zapisów SIWZ oraz odpowiedzi na zadane pytania
Gru07

Sposób obliczania terminów na złożenie wniosku o wyjaśnienie treści zapisów SIWZ oraz odpowiedzi na zadane pytania

1. Instytucja wniosku o wyjaśnienie treści SIWZ Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia (dalej: SIWZ), jest dokumentem, którego obowiązek stworzenia oraz jego forma wynikają bezpośrednio z przepisów Prawa zamówień publicznych (dalej: Pzp). Obligatoryjność sporządzenia SIWZ istnieje zarówno w trybach podstawowych, jak i pozostałych, za wyjątkiem zamówienia z wolnej ręki i licytacji elektronicznej. Esencjonalnie należy wskazać, że SIWZ jest głównym dokumentem, zawierającym wykaz istotnych warunków zamówienia, niezbędnym do złożenia ważnej oferty i jednocześnie stanowi integralną część oświadczenia zamawiającego o zamiarze udzielenia zamówienia publicznego. Podkreślenia wymaga, że nie tylko wykonawcy ale i sam zamawiający powinien być zainteresowany sformułowaniem SIWZ w sposób precyzyjny i dokładnie oddający wymagania odnośnie warunków udziału w postępowaniu, jakie muszą spełniać wykonawcy, jak i zakresu przedmiotu zamówienia oraz zasad realizacji umowy w sprawie zamówienia publicznego. Jak bowiem podkreśla się w orzecznictwie, do interpretacji postanowień SIWZ stosuje się art. 65 § 1 kodeksu cywilnego (dalej: kc), a zatem interpretacji należy dokonywać kierując się przede wszystkim jej bezpośrednim brzmieniem i najbardziej prawdopodobnym rozumieniem przez ogół odbiorców (wyrok KIO z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. KIO/UZP 1648/09). Należy jednocześnie podkreślić, że konsekwencje nieprecyzyjnego sformułowania treści SIWZ obciążają zamawiającego. Jak wskazuje się w orzecznictwie „w przypadku, gdy istnieje kilka możliwości interpretacji postanowień SIWZ, okoliczność, że wykonawca zinterpretował te postanowienia w sposób odmienny niż zamawiający nie może rodzić negatywnych skutków dla wykonawcy” (wyrok KIO z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. KIO/UZP 434/10). W przypadku powzięcia przez wykonawców wątpliwości co do znaczenia postanowień SIWZ ustawodawca w art. 38 ust. 1 Pzp kreuje uprawnienie do zwrócenia się do zamawiającego o wyjaśnienie jej treści. Należy jednocześnie wskazać, że zamawiający zasadniczo zobowiązany jest udzielić wyjaśnień w zakresie w jakim otrzymał zapytanie. Przedmiotowe wyjaśnienia stanowią swoistą wykładnię autentyczną treści specyfikacji, do której mają prawo wszystkie zainteresowane podmioty (wykonawcy). Instytucja wyjaśniania treści SIWZ, służy zarówno zamawiającemu, jak i wykonawcom. Gospodarz postępowania dzięki niej uzyskuje wiedzę o pewnych nieścisłościach czy też wątpliwościach wykonawców dotyczących np. opisu przedmiotu zamówienia oraz o ewentualnej konieczności dokonania zmian, uzupełnień w tym zakresie. Wykonawcy z kolei mają możliwość, uzyskania wyjaśnienie dotyczące wątpliwych w ich ocenie zapisów dokumentu SIWZ, i tym samym podjęcia co do złożenia oferty zamawiającemu. W związku w powyższym jak wskazało KIO m.in. w wyroku z dnia 7 kwietnia 2010 r. (sygn. KIO/UZP 434/10) „ze względu na to, że wyjaśnienia niejednokrotnie wpływają na podjęcie decyzji o składaniu oferty bądź na jej zawartość wskazane jest udzielanie precyzyjnych wyjaśnień, rzeczywiście wskazujących wolę zamawiającego wyrażoną w danym zapisie specyfikacji oraz udzielanie ich niezwłocznie.” Jak słusznie podkreśla się w doktrynie przywołany art. 38 Pzp pozwala jedynie na wyjaśnienie wątpliwości związanych z treścią SIWZ, nie można więc na jego podstawie domagać się wprowadzenia zmian do specyfikacji, czy też...

Czytaj dalej
Instytucja solidarnej odpowiedzialności inwestora oraz wykonawcy za zobowiązania należne podwykonawcy w umowie o roboty budowlane – uwagi na temat przepisów art. 647 i 647 ze zn.1  k.c.
Lis27

Instytucja solidarnej odpowiedzialności inwestora oraz wykonawcy za zobowiązania należne podwykonawcy w umowie o roboty budowlane – uwagi na temat przepisów art. 647 i 647 ze zn.1 k.c.

       Jedną z klasycznych konstrukcji przyjętych w kodeksie cywilnym dotyczących odpowiedzialności za tzw. cudzy dług, jest przyjęta w art. 366 k.c. odpowiedzialność solidarna dłużników. Wskazana konstrukcja charakteryzuje się tym, iż wierzycielowi przysługuje wierzytelność o spełnienie jednego, należnego mu świadczenia, po stronie długu występuje kilka podmiotów, a wierzyciel może żądać spełnienia w całości lub w części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, każdego z osobna, przy czym zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych[1].  Przyjmuje się, że konstrukcja solidarnej odpowiedzialności jest najdalej rozwiniętym rodzajem odpowiedzialności za cudzy dług. Do najbardziej typowych przykładów solidarnej odpowiedzialności wynikającej z przepisów ustawowych można zaliczyć solidarną odpowiedzialność wspólników spółki cywilnej za zobowiązania spółki (art. 864 k.c.), solidarną odpowiedzialność małżonków za zobowiązania zaciągnięte przez jednego z nich wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny (art. 30 § 1 k.r.o.), czy też solidarną odpowiedzialność za zobowiązania spółki osobowej samej spółki oraz jej wspólników (art. 22 § 2 k.s.h.).             Konstrukcja solidarnej odpowiedzialności została także przyjęta przez ustawodawcę w przepisie art. 6471 k.c., statuującym zasadę solidarnej odpowiedzialności inwestora i wykonawcy za zobowiązania należne podwykonawcom. Przepis ten został dodany na mocy ustawy nowelizującej kodeks cywilny z dnia 14 lutego 2003 roku[2], a wszedł w życie dnia 23 kwietnia 2003 roku. Za ratio legis tego przepisu uznano zapobieganie negatywnym zjawiskom gospodarczym w postaci niewywiązywania się przez wykonawców (generalnych wykonawców), będących w zdecydowanej większości przypadków dużymi przedsiębiorstwami budowlanymi – spółkami akcyjnymi bądź spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością, z zobowiązań względem podwykonawców – małych i średnich przedsiębiorców. Stwarza to swoistą ochronę dla podwykonawcy, który może domagać się spełnienia należnego mu świadczenia przez któregokolwiek z dłużników – czy to inwestora czy wykonawcy. Regulacja ta ma na celu także zapobieganie szkodliwym zjawiskom niewywiązywania się z zobowiązań  podwykonawcom, które to praktyki są niekorzystne dla całej gospodarki. Ma ona zatem zobowiązać inwestora do bardziej wnikliwej oceny kondycji finansowej wykonawcy z którym zawiera umowę[3]. Celem podjęcia dalszych rozważań dotyczących solidarnej odpowiedzialności za cudzy dług określonej w przepisie art. 6471 k.c., warto pokrótce pochylić się nad problematyką samej umowy o roboty budowlane i jej charakterystycznymi cechami. Zgodnie z przepisem art. 647 k.c.: przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Z treści przytoczonego przepisu wywieść można, że umowa o roboty budowlane ma charakter konsensualny i jest umową wzajemną. Jak wskazuje K. Zagrobelny, do jej elementów przedmiotowo istotnych należy zobowiązanie się wykonawcy do wykonania obiektu, zgodnie z projektem i zasadami wiedzy technicznej. Inwestor natomiast zobowiązany jest do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych...

Czytaj dalej
Zamówienia wspólne jako przykład kooperacji w zamówieniach publicznych
Lis21

Zamówienia wspólne jako przykład kooperacji w zamówieniach publicznych

Podobnie jak wykonawcy łączą się w konsorcjum w celu zwiększenia swojej konkurencyjności, tak również zamawiający mogą wspólnie udzielać zamówień publicznych, uzyskując w zamian lepsze warunki cenowe i pozacenowe. Podjęcie takiego działania jest celowe m.in. ze względu na korzyści finansowe, jakie można uzyskać w przypadku zamawiania większej ilości dostaw, usług czy też robót budowlanych. Nie należy jednakże bagatelizować zwiększenia poziomu przepływu informacji pomiędzy poszczególnymi zamawiającymi, szerokiej wymiany doświadczeń czy też posłużenia się wyspecjalizowaną wiedzą danego podmiotu np. w zakresie posługiwania się dodatkowymi zrównoważonymi kryteriami oceny ofert. Przy dużych ilościowo zakupach istnieje wysokie prawdopodobieństwo uzyskania najlepszych efektów w stosunku do poniesionych nakładów. Zjawisko to określa się jako tzw. efekt skali[1]. Pod pojęciem zamówienia wspólne kryje się tożsamość przedmiotu zamówienia, np. wspólny zakup energii elektrycznej. Dla zaistnienia zamówienia wspólnego w rozumieniu przepisu art. 16 ust. 1 Pzp konieczny jest po stronie zamawiającego udział co najmniej dwóch jednostek administracji rządowej, jednostek samorządowych lub innych zamawiających.Możliwość skorzystania z dyspozycji art. 16 ust. 1 ustawy Pzp nie została ograniczona ze względu na rodzaj zamawiającego, co oznacza, że wszystkie podmioty zobowiązane do stosowania ustawy na podstawie art. 3 ust. 1 w związku z art. 2 pkt 12 ustawy Pzp, mogą podjąć decyzję o wspólnym przeprowadzeniu postępowania i udzieleniu zamówienia np. zamówienie wspólne może zostać udzielone przez kilka gmin ale także przez gminę oraz powiat. Ustawa Pzp nie wymaga spełnienia jakichkolwiek przesłanek dla podjęcia decyzji o udzieleniu zamówienia wspólnie, co oznacza, że zamawiający mogą skorzystać z dyspozycji art. 16 ust. 1 ustawy Pzp w każdym przypadku, jeżeli uznają to za uzasadnione i na podstawie zawartego między sobą porozumienia przeprowadzić wspólnie postępowanie i udzielić wspólnie zamówienia. Na marginesie należy wskazać, że wyłonienie na podstawie art. 16 Pzp jednego z zamawiających do przeprowadzenia postępowania i udzielenia zamówienia jest skuteczne w całym postępowaniu regulowanym Pzp, w tym na etapie postępowania skargowego przed sądem (Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2011 r., XXIII Ga 380/11). Zgodnie z treścią przywołanego przepisu, zamawiający mogą wspólnie przeprowadzić postępowanie i udzielić zamówienia, wyznaczając spośród siebie zamawiającego upoważnionego do przeprowadzania postępowania i udzielania zamówienia w ich imieniu i na ich rzecz. Wyznaczenie wspólnego zamawiającego nie skutkuje utratą statusu zamawiającego przez pozostałe współpracujące podmioty. Oznacza jedynie formalną podstawę dla wyznaczonego podmiotu do skutecznego dokonywania czynności związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w imieniu i na rzecz innych zamawiających. Umocowanie dla jednego z zamawiających do przeprowadzenia postępowania i udzielenia zamówienia następuje poprzez udzielenie pełnomocnictwa cywilnego obejmującego upoważnienie do działania w określonym zakresie. Upoważniony zamawiający występuje jako pełnomocnik pozostałych zamawiających. Upoważnienie do działania musi być sporządzone w formie pisemnej i regulować zasady współpracy między zamawiającymi w trakcie prowadzonego postępowania. W procesie łączenia się w...

Czytaj dalej